ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ฉาตะกะไพ] น. ภัยที่เกิดจากความแห้งแล้ง, ภัยที่เกิดจากข้าวยากหมากแพง. (ป. ฉาต, ฉาตก, ว่า หิว, อิดโรยเพราะการอดอาหาร).
[โหยฺ] ก. อ่อนกำลัง, อ่อนใจ; ครวญถึง, รํ่าร้อง; มักใช้ประกอบคำอื่น ๆ เช่น โหยหา โหยหิว โหยหวน โหยไห้.
วางฟอร์ม
V
คนไทยนั้นจะมูมมามด้วยความหิวโหยอย่างไรก็ทำได้ แต่ต่อหน้าคนอื่นต้องวางฟอร์มไว้ก่อน
กำหนดท่าทางให้ภูมิฐาน
ข้าวนึ่ง
N
เมื่อพวกคุณลงมือคดข้าวเหนียวปั้นจิ้มกับน้ำพริก ผมก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที
ปันส่วน
ในยามสงครามทหารส่วนใหญ่ล้วนแต่อ่อนแอและหิวโหยเพราะปันส่วนอาหารไม่เพียงพอกับความต้องการ
แบ่งให้ตามส่วน
ตะแหง่วๆ
ADV
แมวหยุดหมอบอยู่ข้างหล่อนพลางส่งเสียงร้องครางตะแหง่วๆ ด้วยความหนาวและหิว
อาการรบเร้าออดอ้อนเรื่อยไปจนน่ารำคาญ
เจริญอาหาร
อาหารไทยแบบผัดๆ ต้มๆ ไม่ใคร่มีรสชาติเท่าใด แต่เขาก็เจริญอาหารเพราะหิวและเหนื่อย
บริโภคอาหารได้มาก
ป้วน
แมวตัวนี้นิสัยไม่ดี มันมักจะมาป้วนอยู่แถวนี้เมื่อมันรู้สึกหิวเท่านั้น
วนเวียนกลับไปกลับมา
[กัน-] (โบ; กลอน) ก. อยากได้, หิวโหย, เช่น กามกรรหายยั่วข้าง. (ลอ), ให้หยุดพลพักร้อน กรรหายผ่อนเอาทับ. (นิ. พลเสพย์).
มืดค่ำ
ตอนเย็นจวนจะมืดค่ำ เด็กบางคนไม่คุ้นกับเรื่องอดข้าวเย็นจึงรู้สึกหิวมาก
เวลาพลบค่ำขมุกขมัว
ของว่าง
ผลไม้ที่นิยมรับประทานเป็นของหวานของว่างหรือเมื่อหิวได้แก่กล้วย ส้มต่างๆ แตงโม สับปะรด มะละกอ
ของกินนอกเวลากินข้าว มักกินในเวลาบ่าย