ผลการค้นหา

ฟางอี๋* *ฟางอี๋ *ฟางอี๋*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 167 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฟางอี๋"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

lew

(การก่อสร้าง) วัตถุเบา ๆ สำหรับทำที่ปิดกำบัง หรือหลังคาหญ้าฟาง สำหรับปิดอิฐบนกรอบตากอิฐในขณะต้องการผึ่งให้อิฐแห้ง
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

หย่ง

ก. ทำให้สูงขึ้น เช่น หย่งตัว, ทำสิ่งที่รวมตัวกันให้โปร่งหรือขยายตัวให้หลวมขึ้น เช่น หย่งฟาง หย่งผม หย่งเส้นบะหมี่, โหย่ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

grass-paper, grasscloth

การะดาษปิดฝาผนัง มีกาวทาติดไว้เรียบร้อยแล้ว ทำจากฟางข้าว เป็นงานของพวกจีน ประมาณ 2000 ปี มาแล้วเราเรียกว่า กระดาษสา
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

pagoda

เจดีย์

N

นักโบราณคดีขุดพบพระเครื่องเป็นจำนวนมากที่เจดีย์เก่าในจังหวัดอยุธยา

สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ
 EN-TH Dictionary

paper

กระดาษ

N

ชาวบ้านใช้เยื่อสามาทำกระดาษ

วัตถุเป็นแผ่นบางๆ โดยมากทำจากใยเปลือกไม้ ฟาง หญ้า หรือ เศษผ้า เป็นต้น ใช้เขียนหรือพิมพ์หนังสือ หรือห่อของและอื่นๆ
 EN-TH Dictionary

กระดองหาย

น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว เช่นด่าตีกันด้วยเคียวไม้กระตักและไม้กระดองหาย. (ลักษณะธรรมนูญ), ดอง ดองหาย ดองฉาย ขอฉาย หรือ คันฉาย ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

โหย่ง

[โหฺย่ง] ก. ทำให้สูงขึ้น เช่น โหย่งตัว, ทำสิ่งที่รวมตัวกันให้โปร่งหรือขยายตัวให้หลวมขึ้น เช่น โหย่งฟาง โหย่งผม โหย่งเส้นบะหมี่, หย่ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

false tooth

ฟันปลอม

N

เมื่อแก่ตัวลง ฟันฟางก็หลุดหายไปทีละซี่สองซี่ ไม่นานนักก็ต้องใช้ฟันปลอม

ฟันที่เทียม, ฟันที่ทำขึ้นมาแทนฟันแท้
 EN-TH Dictionary

แปลงเพาะต้นอ่อนที่ใช้ฟางหญ้าหรือพลาสติกคลุมรักษาอุณหภูมิของดิน,แหล่งเพราะ(สิ่งชั่วร้าย)

温床

おんしょう

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

สง

ก. หย่งให้กระจายตัวหรือยกขึ้นให้นํ้าหรือของเล็ก ๆ ร่วงลง เช่น สงข้าว สงฟาง สงถั่วงอก สงเส้นบะหมี่. ว. สุกจัด, แก่จัด, (ใช้แก่หมาก) ในคำว่า หมากสง.
 พจนานุกรมไทย

เจดีย,เจดีย-,เจดีย์,เจดีย์

[-ดียะ-] น. สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ. (ป. เจติย; ส. ไจตฺย).
 พจนานุกรมไทย

ละออง

น. สิ่งซึ่งมีลักษณะเป็นผงเป็นฝอยละเอียดยิบ เช่น ละอองฝน ละอองน้ำ ละอองฟาง ละอองข้าว; ฝ้าขาวที่ขึ้นในปากเด็กเล็ก ๆ เมื่อไม่สบาย เช่น เด็กท้องเสียลิ้นเป็นละออง.
 พจนานุกรมไทย