ผลการค้นหา

ดวงใจ,ดวงตา* *ดวงใจ,ดวงตา *ดวงใจ,ดวงตา*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 155 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ดวงใจ,ดวงตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แววตา

น. สิ่งเป็นเยื่อบาง มีลักษณะใสเป็นแสงวาวดั่งแก้ว หุ้มด้านนอกของดวงตา, ความรู้สึกที่ปรากฏออกทางตาทำให้รู้ว่ารักหรือเกลียดเป็นต้น เช่น ดูแววตาก็รู้ว่ารักหรือชัง ใบหน้าและแววตาปรากฏความเบื่อหน่าย; โดยปริยายหมายความว่า เป็นยอดรักประดุจดวงตา เช่น โอ้พ่อพลายแก้วแววตา มรณาแน่แล้วฤๅอย่างไร. (ขุนช้างขุนแผน).
 พจนานุกรมไทย

hazy

ฝ้ามัว

ADJ

ดวงตาอันฝ้ามัวของปู่ มองลอดแว่นทองเหลืองรูปวงกลม เพ่งผ่านแสงสลัวของโคมไฟ
 EN-TH Dictionary

finally

ลงท้าย

ADV

องคุลีมารเกิดมามีดวงชะตาเป็นโจร แต่ลงท้ายเมื่อดวงตาเห็นธรรมะได้พ้นจากความเป็นโจรมาบวชในพุทธศาสนา
 EN-TH Dictionary

winking

การกระพริบ

N

ตามปกติตาของพวกเราจะมีการกระพริบอยู่ตลอดเวลาโดยเฉลี่ยทุกๆ 5 วินาทีเพื่อเป็นการหล่อเลี้ยงน้ำบนดวงตา
 EN-TH Dictionary

ศุภฤกษ์เบิกดิถีขึ้นปีใหม่ น้อมดวงใจขอตั้งจิตอธิษฐาน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วสากลดลบันดาล ให้สุขศานต์เกษมสันต์นิรันดร์เทอญ

คำอวยพรวันปีใหม่ผู้ใหญ่ อย่างเป็นทางการ
 คำอวยพร

conclude

ปิดท้าย

V

ผู้เขียนปิดท้ายบทความด้วยคำของไซคอฟสกี้คีตกวีของโลกผู้เป็นกวีในดวงใจของผู้เขียน
 EN-TH Dictionary

recall

กระหวัด

V

ดวงตาเขาเพ่งมองดูสายฝนพร่างพรูพรูจากทุ่งฟ้าสีหม่นด้วยจิตกระหวัดหวนรำลึกถึงชีวิตในวัยเยาว์
 EN-TH Dictionary

ดวง

น. คำเรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นรูปกลม ๆ หรือที่เห็นเป็นวง ๆ เช่น ดวงดาว ดวงไฟ ดวงตรา ดวงกสิณ, และบางสิ่งที่ไม่มีรูป เช่น ดวงชีวิต ดวงวิญญาณ; ลักษณนามเรียก จิต วิญญาณ หรือสิ่งที่มีแสงสว่าง เช่น ดาว ไฟฟ้า ตะเกียง ว่า ดวง; ใช้ประกอบคำอื่นเป็นคำเปรียบเทียบ เช่น ดวงใจ ดวงตา ดวงสมร หมายความถึงสิ่งที่เป็นที่รักยิ่ง หญิงที่รัก หรือ ลูกที่รัก; แบบรูปราศีที่บอกดาวพระเคราะห์เดินถึงราศีนั้น ๆ ในเวลาเกิดของคนหรือเวลาสร้างสิ่งสำคัญ เช่นบ้านเมืองเป็นต้นที่โหรคำนวณไว้โดยแบ่งเป็น ๑๒ ราศี เรียกว่า ดวง ซึ่งเป็นคำตัดมาจาก ดวงชะตา.
 พจนานุกรมไทย

จารึก

ก. เขียนหรือจารให้เป็นรอยลึกเป็นตัวอักษรหรือภาพเป็นต้นบนแผ่นศิลา โลหะ หรือดินเป็นต้น, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น จารึกไว้ในดวงใจ, ในบทกลอนหมายความว่า เขียนโดยทั่ว ๆ ไป ก็มี. น. เรียกศิลาที่จารึกเป็นตัวอักษรหรือภาพเป็นต้นว่า ศิลาจารึก, เรียกสั้น ๆ ว่า จารึก เช่น จารึกอโศก จารึกสุโขทัย.
 พจนานุกรมไทย

แวว

ว. สุกใส, วูบวาบ, เช่น ดวงตาฉายแววแห่งความสุข ขัดหัวเข็มขัดเสียแวว เพชรซีกมีแววน้อยกว่าเพชรลูก. น. ลักษณะที่แสดงให้เห็นว่าจะเป็นคนชนิดไร, เค้า, ร่องรอย, เช่น เด็กคนนี้มีแววจะเป็นนักปราชญ์ต่อไป เขาไม่มีแววว่าจะสอบได้; (ศิลปะ) กระจกเงาที่ตัดเป็นวงกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้ติดตกแต่งเป็นไส้ลวดลายปูนปั้นหรืองานไม้แกะสลักปิดทอง.
 พจนานุกรมไทย

ธรรม,ธรรม,ธรรม-,ธรรมะ

[ทำ, ทำมะ-] น. คุณความดี เช่น เป็นคนมีธรรมะ เป็นคนมีศีลมีธรรม; คำสั่งสอนในศาสนา เช่น แสดงธรรม ฟังธรรม ธรรมะของพระพุทธเจ้า; หลักประพฤติปฏิบัติในศาสนา เช่น ปฏิบัติธรรม ประพฤติธรรม; ความจริง เช่น ได้ดวงตาเห็นธรรม; ความยุติธรรม, ความถูกต้อง, เช่น ความเป็นธรรมในสังคม; กฎ, กฎเกณฑ์, เช่น ธรรมะแห่งหมู่คณะ; กฎหมาย เช่น ธรรมะระหว่างประเทศ; สิ่งทั้งหลาย, สิ่งของ, เช่น เครื่องไทยธรรม. (ส. ธรฺม; ป. ธมฺม).
 พจนานุกรมไทย