ผลการค้นหา

ประวัติ* *ประวัติ *ประวัติ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 145 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประวัติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

flute

ปี่

N

บทเพลงบูชาเพลิงของชาวหยีประกอบด้วยเครื่องดนตรีทั้งปี่แตรกลองบอกเล่าถึงประวัติความเป็นมาของบรรพบุรุษ

ชื่อเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งสำหรับเป่าให้เป็นเพลง
 EN-TH Dictionary

moderator

ผู้ดำเนินรายการ

N

ผู้ชมต่างเรียกร้องให้ผู้ดำเนินรายการซักถามประวัติส่วนตัวของแขกรับเชิญโดยละเอียด

ผู้ดำเนินการในรายการต่างๆ
 EN-TH Dictionary

diabetes

โรคเบาหวาน

N

คนที่มีความเสี่ยงต่อโรคเบาหวาน คือ มีประวัติในครอบครัวมีความดันโลหิตสูง และขาดการออกกำลังกาย

ชื่อโรคชนิดหนึ่งมีระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่าปกติ
 EN-TH Dictionary

large

เบ้อเริ่ม

ADJ

เขาจัดพิมพ์ประวัติส่วนตัวของนางงามไว้แจกสื่อมวลชนปึกเบ้อเริ่ม เพราะเบื่อตอบคำถามแบบซ้ำๆ ซากๆ

ใหญ่โตกว่าปกติ
 EN-TH Dictionary

gossipy

ปากเสีย

ADJ

คนกลุ่มนี้ประวัติดีกันทั้งนั้นไม่มีใครเอ่ยอ้างว่ามีใครเป็นคนปากเสียหรือคนที่กินไม่ค่อยอิ่ม

ชอบพูดจาให้ร้ายแก่ผู้อื่นหรือแก่ตนเอง
 EN-TH Dictionary

กระโชก

ว. กระแทกเสียง เช่น พูดกระโชก เห่ากระโชก; ทำให้กลัว, ทำให้ตกใจ, เช่น ขู่กระโชก, กระแทก เช่น ม้าก็กระโชกวิ่งหนักเข้า. (ประวัติ. จุล), ลมกระโชกแรง. (ประพาสมลายู).
 พจนานุกรมไทย

expert

รอบรู้

V

แพทย์ประจำตัวต้องเป็นผู้ที่รอบรู้เรื่องโรคทุกชนิด ทั้งอาการและการรักษา จะต้องรอบรู้เรื่องของคนไข้แต่ละคนว่ามีประวัติความเป็นมาอย่างไร

รู้หลายอย่าง, รู้กว้างขวาง
 EN-TH Dictionary

กรณฑ์

[กฺรน] น. ภาชนะมีฝาปิด, ภาชนะใส่นํ้า เช่น หม้อกรณฑ์, กรัณฑ์ หรือ กรัณฑก ก็เรียก; ผอบ เช่น บรรจุพระบรมธาตุในสุวรรณกรณฑ์. (เทศนาพระราชประวัติ). (ป., ส. กรณฺฑ, กรณฺฑก ว่า ขวด).
 พจนานุกรมไทย

กระวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนเหล็กผ่าปากม้า, ประวิน ก็ใช้. (ประวัติ. จุล), เครื่องร้อยสายรัดเอวพระภิกษุ (รัดประคด) ทำด้วยกระดูกสัตว์เป็นต้น มีรูกลาง เรียกว่า ลูกกระวิน.
 พจนานุกรมไทย

โบราณสถาน

[โบรานนะสะถาน, โบรานสะถาน] น. สิ่งที่เคลื่อนที่ไม่ได้ เช่น โบสถ์ วิหาร วัง มีอายุเก่ากว่า ๑๐๐ ปีขึ้นไป; (กฎ) อสังหาริมทรัพย์ซึ่งโดยอายุหรือโดยลักษณะแห่งการก่อสร้าง หรือโดยหลักฐานเกี่ยวกับประวัติของอสังหาริมทรัพย์นั้น เป็นประโยชน์ในทางศิลปะ ประวัติศาสตร์ หรือโบราณคดี ทั้งนี้ รวมถึงสถานที่ที่เป็นแหล่งโบราณคดี แหล่งประวัติศาสตร์ และอุทยานประวัติศาสตร์ด้วย.
 พจนานุกรมไทย

โบราณวัตถุ

[โบรานนะวัดถุ, โบรานวัดถุ] น. สิ่งของโบราณที่เคลื่อนที่ได้ เช่น พระพุทธรูป เทวรูป ศิลาจารึก มีอายุเก่ากว่า ๑๐๐ ปีขึ้นไป; (กฎ) สังหาริมทรัพย์ที่เป็นของโบราณไม่ว่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ หรือเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หรือที่เป็นส่วนหนึ่งส่วนใดของโบราณสถาน ซากมนุษย์ หรือซากสัตว์ ซึ่งโดยอายุหรือโดยลักษณะแห่งการประดิษฐ์หรือโดยหลักฐานเกี่ยวกับประวัติของสังหาริมทรัพย์นั้นเป็นประโยชน์ในทางศิลปะ ประวัติศาสตร์ หรือโบราณคดี.
 พจนานุกรมไทย

เขี่ย

ก. ใช้ไม้หรือสิ่งอื่น ๆ ทำให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งเคลื่อนที่ไป เช่น เขี่ยฟุตบอล เขี่ยสวะ; ค่อย ๆ สะกิดออก เช่น เขี่ยผงที่ลูกตา เอาก้านพลูเขี่ยตา; สะกิด เช่น เอานิ้วเขี่ยหลัง; คุ้ยเขี่ยให้ไฟกลับลุกขึ้นอีก เช่น เขี่ยขี้ไต้ เขี่ยขี้เถ้า, เอานิ้วเคาะหรือดีดบุหรี่หรือเอาบุหรี่เคาะที่สิ่งอื่นเพื่อให้ขี้บุหรี่ร่วง เรียกว่า เขี่ยบุหรี่; ขีดไปขีดมาหรือปัดไปปัดมาเพื่อให้กระจายออก เช่น เขี่ยดินเพื่อหาของที่ตกอยู่ในดิน ไก่เขี่ยดินหาอาหาร; (ปาก) เขียนหรือวาดอย่างหวัด ๆ เช่น ช่วยเขี่ย ๆ ประวัติเรื่องนี้ให้หน่อยเถอะ ลายมือเป็นไก่เขี่ย; ปัดไปให้พ้น เช่น ถูกเขี่ยออกไป.
 พจนานุกรมไทย