ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สึกกร่อน
V
ฟันของเขาสึกกร่อนจนเหลือแต่โคน
รำแพน
นกยูงรำแพนอยู่ใต้โคนไม้ใหญ่
แผ่หางกระดกขึ้นแล้วเดินกรีดกรายไปมา (ใช้แก่นกยูง)
ดอกเห็ด
N
เห็ดบางประเภทรับประทานได้ทั้งโคนและดอกเห็ด
พอน
พืชในป่าพรุมีการพัฒนาระบบรากแตกต่างไปจากระบบรากของพืชในป่าประเภทอื่นๆ เช่น พัฒนาเป็นพอน รากค้ำยัน และรากหายใจ เป็นต้น
รากหรือโคนต้นไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นสัน เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบๆ เพื่อพยุงลำต้น
หน้าขา
เขาล้วงเอาสมุดบันทึกออกจากย่าม วางบนหน้าขา
ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า
ตัก
พ่อชอบเอาลูกนั่งตักเวลาที่ขับรถ
หน้าขาตอนเข่าหรือโคนขาในเวลานั่ง
ตอม่อ
ใต้สะพานทุกสะพานต้องมีตอม่อไว้ค้ำยัน
เสาสั้นสำหรับรับรอดหรือโคนเสาเป็นต้น
น. หน่อสับปะรดที่แตกออกจากโคนขั้วของผล, หน่อกล้วยไม้ประเภทหวายที่แตกออกจากข้อ.
[เพฺลา] น. ตัก, ช่วงขาตั้งแต่เข่าถึงโคนขา, ราชาศัพท์ว่า พระเพลา. (ข. เภฺลา).
น. สายเชือกหรือหนังที่รั้งอานหรือเบาะม้า แล้วมาโยงกับโคนหางม้า.
โก่งงอ [กาพิมพ์]: ไม้โคนง่าม [ป่าไม้]: เคิรล์ [ไฟฟ้าสื่อสาร]
二頭筋
にとうきん
n