ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
กระดาก
V
ฉันรู้สึกกระดากมากที่จะเอ่ยปากขอยืมเงินจากเพื่อน
ขวยใจ, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย
สถานการณ์ที่ทำให้เหมือนคนโง่หรือตัวตลก (คำไม่เป็นทางการ), สิ่งที่ทำให้อับอายในที่สาธารณะ
N
ว. อาการที่รู้สึกอับอายขายหน้าระคนโกรธ แต่ก็ตอบโต้ไม่ได้ เช่น เธอรู้สึกหน้าชาที่ถูกประจาน.
[อะปะยด, อับปะยด] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า. (ส.).
[อะปฺระ-, อับปฺระ-] ว. กำหนดจำนวนไม่ได้, จำกัดไม่ได้; น่าอับอาย เช่น ย่อยยับอัประมาณ. (ส.; ป. อปฺปมาณ).
[อับปฺระ-] ว. กำหนดจำนวนไม่ได้, จำกัดไม่ได้; น่าอับอาย เช่น ย่อยยับอัประมาณ; อประมาณ ก็ว่า. (ส.; ป. อปฺปมาณ).
Dishonoured
ทำให้เสื่อมเกียรติ, ทำให้ได้รับความอับอาย, ทำให้เสียชื่อเสียง
Embarrassed
ทำให้อับอาย, ทำให้ขวยเขิน, ทำให้เกิดความอายขี้หน้า
ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.
[อับปะ-] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า; อปยศ ก็ว่า. (ส. อปยศสฺ).
みっともない
n
ปิดบัง
ความผิดพลาดในอดีตมิใช่เรื่องน่าอับอายหรือต้องปิดบังแต่อย่างใด
ไม่เปิดเผย