ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
金科玉律
[jīn kē yù lǜ ]
น. สิ่งของเครื่องใช้หรือเครื่องประดับที่ทำด้วยทองคำ.
ภาชนะรูปทรงคล้ายจานที่ทำจากทองคำ
พาน-ทอง
ชมฺพุนท
ชามฺพุนท
ทองคำเนื้อบริสุทธิ์
กะไหล่
V
เขากะไหล่หม้อด้วยทองคำ
เคลือบสิ่งที่เป็นโลหะด้วยเงินหรือทองเป็นต้น โดยวิธีใช้ปรอททาทำความร้อนแล้วจึงปิดทองหรือเงิน
ชมพูนุท
N
น. แร่ทั้ง ๕ คือ ทองคำ เงิน ทองแดง ตะกั่ว ดีบุก.
[-นะ-] น. ทองคำ. ว. แดง. (ป.; ส. โศณ).
ทองใบแผ่นบาง เป็นโลหะผสมทองคำกับเงินตีแผ่จนบาง
ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน
ริน
Rin
锞
[kè]
哎
[ài]