ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พฺราด] ว. เสียงดังเช่นนั้น; อาการที่ดิ้นบิดตัวไปมา เช่น เด็กดิ้นพราด ปลาช่อนถูกทุบหัวดิ้นพราด ๆ.
เด่า
ADV
พี่ชายเธอเต้นเด่าอยู่กลางวงโน่น
อาการดิ้นอย่างดิ้นแด่วๆ ดิ้นยันๆ
ดิ้นประดับบนชุดสตรี
N
ก. กระเดือก, ดิ้นกระเสือก.
ที่ดินหรือเนื้อที่เล็กน้อย.
อาการแสดงความอยากได้หรือความในใจให้ปรากฏด้วยการเคลื่อนไหวไปมา เรียก กะดิกกะดิ้น เช่น ผู้สาวมักผู้บ่าวก็จะแสดงอาการกะดิกกะดิ้น.
กะ - ดิก - กะ - ดิ้น
(สำ) น. ที่ดินหรือเนื้อที่เล็กน้อย.
蠕く
うごめく
v5k
蠢く
痉挛
[jīng luán]
抽搐
[chōu chù]
; 哭闹打滚
[kū nào dǎ gǔn]