ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
山盛り
やまもり
n
飲み口
のみくち
น. ชื่อเตาชนิดหนึ่ง สำหรับเผาเครื่องถ้วยชามและเครื่องกระเบื้องต่าง ๆ ในจังหวัดสุโขทัยสมัยโบราณ.
ก. แตกลิไปเล็กน้อย (ที่คม ที่แง่ หรือที่ยอด) เช่น มีดบิ่น ชามปากบิ่น. ว. บ้าอย่างหุนหันพลันแล่น, บ้าบิ่น ก็ว่า.
ปั้น
CLAS
เจ้าของบ้านใส่ข้าวเหนียวในชามหลายปั้นเพื่อให้จิ้มกับน้ำพริกกิน
คำบอกลักษณะของของที่เกาะหรือติดรวมกันแน่นไม่กำหนดรูปลักษณะแน่นอน
เปิบ
V
ยายเดินเข้าครัวคดข้าวใส่ชามนั่งเปิบกับน้ำพริก
เอามือขยุ้มข้าวและส่งข้าวเข้าปาก, เอามือหยิบข้าวกิน
[เปฺรื่อง] ก. เชี่ยวชาญ, ปรุโปร่ง, แตกฉาน, เช่น ปัญญาเปรื่อง สมองเปรื่อง. ว. เสียงดังอย่างเสียงถ้วยชามกระทบกันหรือตกแตก.
เตาทุเรียง
N
เตาทุเรียงเป็นเตาที่ใช้เผาหม้อไหและเครื่องประกอบงานสถาปัตยกรรม
ขื่อเตาชนิดหนึ่ง สำหรับเผาเครื่องถ้วยชามและเครื่องกระเบื้องต่างๆ ในจังหวัดสุโขทัยสมัยโบราณ
ก. หวด, เหวี่ยง, เช่น ฟาดด้วยไม้เรียว ฟาดผ้า จระเข้ฟาดหาง; (ปาก) กินอย่างเต็มที่ เช่น ฟาดข้าวเสีย ๓ ชาม.
กอบมือ
เด็กน้อยกอบเอาทราย 1 กอบมือใส่ลงไปในชามเพื่อเล่นขายของ
จำนวนที่เต็มสองฝ่ามือรวมกัน
กุณฑี
รูปทรงของเครื่องเคลือบเขียวที่ผลิตในช่วงนี้ ได้แก่ จาน ชาม กุณฑี และแจกัน
ยายเดินเข้าครัวคดข้าวใส่ชามนั่งเปิบกินกับข้าว
เอานิ้วทั้ง 5 ขยุ้มข้าวเข้าปาก