ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา lose, jubilantly, enjoy, รื่นเริง, สุข, ไฟ, fire
เพฺลิน
出神
[chū shén]
入迷
[rù mí]
[เพฺลิน] ก. อาการที่ปล่อยอารมณ์อยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ชอบใจจนลืมนึกถึงสิ่งอื่น เช่น ทำงานเพลิน ฟังดนตรีเพลิน กินเล่นเพลิน ๆ.
เพลิน
ADV
ฉันเดินซื้อของเพลินจนลืมเวลานัดหมาย
อย่างสนุกสบายใจ, อย่างที่ไม่น่าเบื่อ
V
แม่กับลูกกำลังเพลินกับการทำขนมอยู่ในครัวโน่น
สนุกสบายใจ, ไม่เบื่อ
หมกมุ่น, เพลิน, ลืมตัว
VT
ก. สนุกสนานเบิกบานใจ, เพลิน, เช่น ทุกคนรื่นเริงในวันปีใหม่ โทรทัศน์บางรายการทำให้ผู้ดูรื่นเริง.
สุข
ก. เบิกบานใจ.
ก. ดูเพลิน, ดูไม่รู้จักเบื่อ.