ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
嘟
[dū ]
哭丧着脸
[kū sàng zhe liǎn]
หน้ามุ่ย
ADJ
เด็กๆ มักจะทำหน้ามุ่ย เมื่อไม่ได้ดั่งใจ
ทำหน้าบูดบึ้ง
น. หน้าที่แสดงอาการผิดหวัง ไม่เห็นด้วย ไม่พอใจ หรือ เจ็บปวดเป็นต้น.
เบ้
V
ลูกหน้าเบ้จะร้องไห้เพราะพ่อแม่ไม่ซื้อของเล่นให้
ทำหน้าแสดงอาการจะร้องไห้เพราะไม่เห็นด้วยไม่พอใจหรือเจ็บปวดเป็นต้น
ว. บิด, ไม่ตรง, เช่น ทำปากเบ้; ทำหน้าแสดงอาการผิดหวัง ไม่เห็นด้วย ไม่พอใจ หรือเจ็บปวด เป็นต้น.
ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.
绷着脸的
[bēng zhe liǎn de]
呈怒色的
[chéng nǜ sè de]
มุ่ย
เขามองเห็นหน้ามุ่ยของเธอตลอดวัน
ผมเบ้ปากเมื่อความเจ็บปวดแล่นจี๊ดจับขั้วหัวใจ