ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา painful, anguish, apparatus, assign, define, describe, designate, determine
ก. อาการเจ็บร้าวที่เกิดจากความเมื่อยขัดหรือบอบชํ้าเป็นต้น เช่น ฝีระบมจนเป็นไข้ ถูกตีระบมไปทั้งตัว, ชอกช้ำ เช่น อกระบม ระบมใจ.
肿痛
[zhǒng tòng]
淤伤
[yū shāng]
ก. รมบาตรให้ดำเป็นมันเพื่อกันสนิมด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ เช่น เอากำมะถันและนํ้ามันทาบาตรแล้วรมไฟให้ร้อน.
ก. ปวดร้าวเพราะความบอบช้ำ.
เจ็บปวด, เจ็บแสบ, ระบม
ADJ
苦しい
くるしい
adj-i
ก. รู้สึกขัดเมื่อยฟกชํ้าอยู่ข้างใน; รม, ทา. (โดยมากใช้ ระบม).
ช้ำ
ตาช้ำของเธอมีประกายขึ้นมาบ้าง
น่วมระบมเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ เป็นรอยจ้ำๆ
V
ตาแม่ช้ำท่าทางอิดโรย
[ละบม] (แบบ) ก. ระบม เช่น นางก็ถวายบังคม ลบมพิลาลศกำสรดไปมา. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).
ห้อ
เพราะถูกกระแทกอย่างแรงแผลนั้นจึงห้อเลือด
ระบมเพราะถูกกระทบอย่างแรง มักใช้คู่กับคำ เลือด เป็น ห้อเลือด