ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ทิช, ทิฐ, ทพ., ท.พ.
[ทิบ, ทิบพะ-] น. สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก; วัน. (ป., ส. ทิว). ว. เป็นของเทวดา เช่น ทิพสมบัติ. (ป. ทิพฺพ; ส. ทิวฺย).
ทิบ
ทิบ-พะ
ทิพ
N
ทิพฺพโลก
ทิพฺยโลก
โลกสวรรค์
[ทิบพะจักขุ] น. ตาทิพย์ คือ จะดูอะไรเห็นได้ทั้งหมด, เป็นอภิญญาอย่าง ๑ ในอภิญญา ๖. (ป. ทิพฺพจกฺขุ; ส. ทิพฺยจกฺษุ).
ข้าวทิพย์ มีโชคดีอย่างวิเศษ
ทัน-ยะ-ทิบ
แสงสว่างกลางวัน พระอาทิตย์
ทิบ-พะ-กอน
ทิบ-พะ-จัก-ขุ
ผู้วิเศษสุดยอด จุกที่งดงามมาก
จุ-ทา-ทิบ