คำไวพจน์ พระจันทร์ | รวมคำคล้าย พระจันทร์ ครบทุกคำ

รวมคำไวพจน์ พระจันทร์ ทั้งหมด

คำไวพจน์ของ "พระจันทร์" มีอยู่มากมายในภาษาไทย โดยแต่ละคำล้วนหมายถึง "ดวงจันทร์" เหมือนกัน แต่มีที่มาจากหลายภาษาทั้งบาลี สันสกฤต เขมร และมลายู ทำให้เราเลือกใช้ได้หลากหลายตามจังหวะและบริบทของงานเขียน โดยเฉพาะในบทร้อยกรอง

คำไวพจน์ พระจันทร์ ที่พบบ่อย

ในบรรดาคำไวพจน์ทั้งหมด มีหลายคำที่พบใช้บ่อยในวรรณคดีและบทเรียนภาษาไทย ผมรวบรวมคำที่ควรจำเป็นพิเศษไว้ดังนี้

• แข – คำสั้น นิยมใช้ในโคลงและกาพย์เพราะสะดวกต่อการจัดจังหวะ
• เดือน – คำไทยแท้ที่คุ้นเคยที่สุด ใช้ได้ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง
• จันทร์ – มาจากภาษาสันสกฤต พบบ่อยในบทประพันธ์หลายยุค
• ศศิธร – แปลว่า "ผู้ทรงไว้ซึ่งกระต่าย" หมายถึงดวงจันทร์ พบมากในวรรณคดีชั้นสูง
• บุหลัน – มาจากภาษามลายู ให้ความรู้สึกนุ่มนวล
• นิศากร – แปลว่า "ผู้สร้างแสงสว่างในราตรี" นิยมใช้ในกวีนิพนธ์
• รชนีกร / รัชนีกร – แปลว่า "ผู้ทำราตรี" มีความหมายใกล้เคียงกับนิศากร
• โสม – คำสั้นกระชับ มักใช้ในโคลง
• อินทุ – มาจากภาษาสันสกฤต แปลว่า "หยดน้ำ" เปรียบดวงจันทร์เป็นหยดน้ำค้าง

ตัวอย่างการนำคำไวพจน์ พระจันทร์ ไปใช้

ตัวอย่างจาก นิราศนรินทร์ ซึ่งเป็นวรรณคดีชั้นเยี่ยมที่ใช้คำไวพจน์ของพระจันทร์อย่างงดงาม

ชมแขคิดใช่หน้า        นวลนาง

เดือนตำหนิวงกลาง        ต่ายแต้ม

จะเห็นว่ากวีใช้คำว่า "แข" และ "เดือน" สลับกันเพื่อหลีกเลี่ยงการซ้ำคำ พร้อมทั้งให้จังหวะเสียงที่ลงตัวกับฉันทลักษณ์ของโคลง นี่คือประโยชน์สำคัญของการรู้คำไวพจน์หลาย ๆ คำ

เคล็ดลับการจำและเลือกใช้

• จำจากกลุ่มรากศัพท์ – คำที่ขึ้นต้นด้วย "นิศา-" (นิศากร นิศานาถ นิศาบดี นิศามณี นิศารัตน์) ล้วนมาจากรากศัพท์ "นิศา" ที่แปลว่า "กลางคืน" จำเป็นกลุ่มจะง่ายกว่า
• คำที่ขึ้นต้นด้วย "ศศิ-" (ศศิ ศศิธร ศศิน ศศิมณฑล ศศิวิมล ศศิกษัย ศศิขัณฑ์) มาจาก "ศศ" ที่แปลว่า "กระต่าย" ตามตำนานที่เชื่อว่ามีกระต่ายบนดวงจันทร์
• เลือกตามจำนวนพยางค์ – ในการแต่งบทร้อยกรอง ให้นับพยางค์ก่อนแล้วเลือกคำที่พอดี เช่น ต้องการ 1 พยางค์ ใช้ "แข" ต้องการ 2 พยางค์ ใช้ "เดือน" "โสม" "จันทร์" ต้องการ 3-4 พยางค์ ใช้ "นิศากร" "ศศิธร" "บุหลัน"

สามารถดูคำไวพจน์เพิ่มเติมในหมวดอื่น ๆ ได้ที่ คำไวพจน์ ซึ่งทีมงานอัปเดตเพิ่มเติมอยู่เรื่อย ๆ

และยังมีเนื้อหาเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำไวพจน์ ตามลิงก์ด้านล่างนี้