สํานวนไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

บุญมาวาสนาส่ง

เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.

เจ้าบุญนายคุณ

ผู้มีบุญคุณ

ชักแม่น้ำทั้งห้า

พูดจาหว่านล้อมยกยอบุญคุณเพื่อขอสิ่งที่ประสงค์

น้ำขึ้นให้รีบตัก

เมื่อเวลามีบุญมีวาสนา อย่างจะทำความดีอะไรก็รีบทำ ๆ เสีย

คุณข้าวแดงแกงร้อน

บุญคุณที่ผู้มีพระคุณเคยได้ให้ความช่วยเหลือ [[ข้าวแดงแกงร้อน]] ก็ว่า

บุญมา ปัญญาช่วย ที่ป่วยก็หาย ที่หน่ายก็รัก

เวลาที่โชคดี อะไร ๆ ก็มีผลปรากฎที่ดีไปทุกอย่าง

ในเวลาที่มีบุญวาสนา สติปัญญาก็ปลอดโปร่ง กำลังใจดี แม้จะเจ็บไข้ได้ป่วย ก็จะหายวันหายคืน คนที่ห่างเหินกันก็จะกลับมาดีด้วย เพราะเขาหวังว่าจะได้รับประโยชน์จากผู้มีวาสนานั้น และจะมีภาษิตต่อท้ายอีกว่า “บุญไม่มา ปัญญาไม่ช่วย ที่ป่วยก็หนัก ที่รักก็หน่าย” ซึ่งมีนัยตรงข้ามกัน

จองหองพองขน

เย่อหยิ่ง อวดดี ทะนงตน หรือไม่รู้จักบุญคุณด้วยการแสดงอาการลบหลู่ผู้มีพระคุณ

สิบคนเกื้อไม่เท่าเนื้อไข

หลายสิบคนช่วยเหลือมีบุญคุณ ก็ไม่เท่าญาติพี่น้อง เปรียบเหมือนเลือดข้นกว่าน้ำ

กินของเก่า

การเสวยสุข ผลประโยชน์จาก บุญเก่าโดยไม่ เสาะแสวงหา ลู่ทางใหม่ ๆ อาศัยกินของเก่า

กินบนเรือนขี้บนหลังคา

คนเนรคุณ ไม่รู้จักบุญคุณคน เหมือนผู้ที่อาศัยพักพิงบ้านเขา แต่กลับทำเรื่องเดือดร้อน สร้างความเสียหาย ให้กับเจ้าของบ้าน

[[กินบนเรือน ขี้รดบนหลังคา]] ก็ว่า

 สำนวนไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ