พะเนินเทินทึก
สํานวนไทย
หมายถึง มากมายก่ายกอง
ประเภทสำนวน
"พะเนินเทินทึก" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นสำนวนที่มีความหมายเฉพาะ ไม่สามารถเข้าใจได้จากการแปลคำตรงตัว ต้องเรียนรู้ความหมายของวลีทั้งหมดเป็นความหมายเฉพาะ
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้หมายถึง สูงใหญ่ที่ดูทึบตัน ไม่โปร่ง มองดูแล้วรู้สึกอึดอัด หรือหมายถึงสิ่งที่มากมายเกะกะ ทำให้รู้สึกรกรุงรัง อาจใช้กับสิ่งของที่วางไม่เป็นระเบียบ หรือใช้กับคนที่มีรูปร่างใหญ่โต บึกบึน และดูอึดอัด
ตัวอย่างการใช้สำนวน "พะเนินเทินทึก" ในประโยค
- บ้านหลังนี้สร้างอาคารเสริมหลายหลัง ดูพะเนินเทินทึกไปหมด ควรจัดการให้โปร่งตากว่านี้
- ชายร่างใหญ่พะเนินเทินทึกเดินเข้ามาในห้อง ทำให้ห้องที่เคยกว้างดูคับแคบลงทันที
- เธอวางของพะเนินเทินทึกเต็มห้องไปหมด จนแทบไม่มีที่เดิน
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
