นั่งในหัวใจ
สํานวนไทย
หมายถึง รู้ใจ, ทําถูกต้องตรงตามที่ผู้อื่นคิดไว้.
ประเภทสำนวน
"นั่งในหัวใจ" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นคำเฉพาะที่มีความหมายพิเศษ ไม่สามารถแปลความหมายตรงตัวได้ว่า 'นั่งในหัวใจ' แต่มีความหมายเฉพาะที่หมายถึงการอยู่ในความทรงจำหรือความรู้สึกของคนอื่นตลอดเวลา
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวน 'นั่งในหัวใจ' หมายถึง อยู่ในความนึกคิดหรือความรู้สึกของใครอยู่ตลอดเวลา คนที่ 'นั่งในหัวใจ' ใครสักคน มักเป็นคนที่มีความสำคัญมากจนอีกฝ่ายนึกถึงอยู่เสมอ ไม่ว่าจะด้วยความรัก ความผูกพัน หรือแม้แต่ความแค้น ความเกลียดชัง สำนวนนี้มีการเปรียบเทียบหัวใจว่าเป็นเหมือนที่นั่ง และความรู้สึกนึกคิดที่มีต่อใครบางคนเป็นเหมือนการที่คนคนนั้นมานั่งอยู่ในหัวใจตลอดเวลา
ตัวอย่างการใช้สำนวน "นั่งในหัวใจ" ในประโยค
- แม้เราจะจากกันไปหลายปีแล้ว แต่เธอก็ยังนั่งในหัวใจฉันเสมอมา
- เขาเป็นครูคนแรกที่นั่งในหัวใจของนักเรียนทุกคน ด้วยความเมตตาและเอาใจใส่ที่มีให้ตลอดมา
- ความแค้นครั้งนี้ทำให้ศัตรูคนนั้นนั่งในหัวใจของเขาไปอีกนาน จนกว่าจะได้แก้แค้น
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
