ตลกบริโภค
สํานวนไทย
หมายถึง ทำเนียน ทำตลกกลบเกลื่อน เพื่อผลประโยชน์หรือ ทำตัวเฮฮา ไปซะทุกเรื่อง
ประเภทสำนวน
"ตลกบริโภค" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นสำนวนที่มีความหมายเฉพาะ ไม่สามารถแปลตรงตัวได้ ต้องตีความจากการใช้ในลักษณะพิเศษ ไม่มีลักษณะเป็นคำสอนโดยตรงเหมือนสุภาษิต และไม่ใช่การเปรียบเทียบลักษณะเหมือนคำพังเพย
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้หมายถึง การพูดหรือแสดงตลกขบขัน เพื่อหวังผลประโยชน์หรือหาเลี้ยงชีพ คำว่า 'บริโภค' ในที่นี้หมายถึงการกิน หรือการหาประโยชน์เข้าตัว จึงหมายถึงการใช้ความตลกเป็นเครื่องมือในการทำมาหากิน
ตัวอย่างการใช้สำนวน "ตลกบริโภค" ในประโยค
- พวกดาราตลกทางทีวีส่วนใหญ่ก็ทำอาชีพตลกบริโภคกันทั้งนั้น จึงต้องพยายามคิดมุกใหม่ๆ ตลอดเวลา
- นักแสดงคอมเมดี้หลายคนเริ่มจากการแสดงตลกบริโภคตามงานเล็กๆ ก่อนจะมีชื่อเสียงในระดับประเทศ
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
