ค้นเจอ 123 รายการ

ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "หย่งเหวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้เหน

ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง ใบมีกลิ่นเหม็น ผลเมื่อสุกสีช้ำมีรสหวาน รากใช้ทำยาได้ เรียก ต้นขี้เหน.

ขี้ - เหน

เหมิด

หมด ทั้งหมด หมดสิ้น

เมิ้ด

แข่วซวก

ฟันเหยิน

แข่ว - ซวก

เหลียโตน

(กริยา) สงสาร รู้สึกเห็นใจในความเดือดร้อนหรือความทุกข์ของผู้อื่น, รู้สึกห่วงใยด้วยความเมตตากรุณา, เช่น เห็นเด็ก ๆ อดอยากก็รู้สึกสงสาร เห็นเขาประสบอัคคีภัยแล้วสงสาร.

เหลีย-โตน

เบิ๊ด , เบิด ,เหมิด

หมด

เบิ๊ด

พิภพ

โลก ทรัพย์สมบัติ (ป. วิภว).

พิ-พบ

วันโลกาวินาส

วันเสีย วันอาภัพ วันอัปมงคล เรียก วันโลกาวินาส วันโลกาวินาสโบราณให้โฉลกไว้ดังนี้ ทิตย์สี่สัน จันทร์หกฐาน คารสิบสุด พุธสามทัศ พฤหัสแปด ศุกร์เก้า เสาร์หนึ่ง จะทำการอันเป็นมงคลใดๆ ให้เว้นวันโลกาวินาส (ประเพณี).

วัน - โล - กา - วิ - นาด

แข่วเจิง

ฟันเหยิน, ฟันหน้ายื่นไปข้างหน้า

แข่ว-เจิง

ขี้เมี่ยง,ขี่เหมี่ยง

สนิม

ขี้ - เมี่ยง

ไตรวัฎ

วัฎฎะ 3 คือ กิเลสวัฎ กรรมวัฎ วิปาวัฎ.

ไตร - วัด

ต่อน

ก้อน , ชิ้น

ต่อน

วิภู

ผู้ครอง พระเจ้าแผ่นดิน (ป.ส.).

วิ-พู


 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ