ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา โทณะ, โทส, โทส-
โทสะ
หมายถึงน. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).
ลุแก่โทสะ,ลุโทสะ
หมายถึงก. บันดาลโทสะ, โกรธมาก, เช่น เขาทำร้ายผู้อื่นด้วยลุแก่โทสะ.
ปฏิฆะ
หมายถึง(แบบ) น. ความคับแค้น, ความกระทบกระทั่ง, ความขึ้งเคียด (โทสะ). (ป.).
ดาลโทสะ
หมายถึงก. บังเกิดความโกรธถึงขนาด, ลุแก่โทสะ.
พลุ่งพล่าน
หมายถึง[-พฺล่าน] ก. บันดาลโทสะจนนั่งไม่ติด.
ยิ้มยียวน
หมายถึงก. ยิ้มกวนให้เกิดโทสะหรือชวนให้หมั่นไส้.
ลุแก่อำนาจ
หมายถึงก. ตกอยู่ในอำนาจ, ใช้อำนาจ, เช่น ลุอำนาจโทสะ.
ลุอำนาจ
บ้าเลือด
หมายถึงว. บันดาลโทสะอย่างไม่กลัวตายเมื่อถูกทำร้ายถึงเลือดตกยางออก.
ลู่หลี่
หมายถึง[-หฺลี่] (โบ) ว. มีโทสะร้ายไม่คิดแก่ชีวิต. (ปรัดเล).
เจ้าเรือน
หมายถึงน. นิสัยซึ่งประจำอยู่ในจิตใจ เช่น มีโทสะเป็นเจ้าเรือน; (โหร) ดาวเจ้าของราศี.
เดือด
หมายถึงก. อาการที่ของเหลวพลุ่งขึ้นเพราะความร้อนจัด เช่น นํ้าเดือด, โดยปริยายหมายความว่า บันดาลโทสะ.