ผลการค้นหา

โคน* *โคน *โคน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 151 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กันต์, โกน, โขน, คคน,คคน-,คคนะ, เคน

โคน

หมายถึงน. ส่วนข้างต้นของสิ่งที่ยาวกลม เช่น โคนไม้ โคนเสา โคนขา.

โคน

หมายถึงน. ชื่อเห็ดหลายชนิดในสกุล Termitomyces วงศ์ Amanitaceae ขึ้นบริเวณจอมปลวก ดอกเห็ดรูปร่ม ยอดแหลม สีขาวนวลจนถึงนํ้าตาลดำ ด้านล่างมีครีบก้านยาวตั้งตรง โคนเรียวเล็กหยั่งลึกลงไปถึงรังปลวก กินได้ เช่น ชนิด T. fuliginosus Heim.

โคน

หมายถึงน. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ ๑ ตา.

จังหวะจะโคน

หมายถึง(ปาก) น. จังหวะ.

ซองหาง

หมายถึงน. ซอกโคนหาง, เครื่องคล้องโคนหางช้างม้า.

รุกขมูล

หมายถึงน. โคนต้นไม้, เรียกพระที่ถือธุดงค์อยู่โคนไม้ว่า พระรุกขมูล.

สนับงา

หมายถึงน. เนื้อหุ้มที่โคนงาช้าง.

ถอนรากถอนโคน

หมายถึง(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.

โคล

หมายถึง[โคน] น. ลูกกลม เช่น โคลคลี.

อูรุ

หมายถึงน. โคนขา, ขาอ่อน. (ป., ส.).

ขาอ่อน

หมายถึงน. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.

ขาหนีบ

หมายถึงน. บริเวณโคนขาด้านหน้าตรงส่วนที่ต่อกับลำตัว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด