ผลการค้นหา

แยก* *แยก *แยก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 204 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กำจัด, ขจัด, ชรแร่ง, แพรก, ระแหก, วิภัช,วิภัช-, กระดวน, แขก, เงก

กำจัด

ก. ขับไล่, ปราบ, ทำให้สิ้นไป. (ข. ขฺจาต่ ว่า พลัด, แยก).

ขจัด

[ขะ-] ก. กำจัด เช่น ขจัดความสกปรก; กระจัด, แยกย้ายออกไป. (ข. ขฺจาต่ ว่า พลัด, แยก).

ชรแร่ง

[ชฺระ-] (กลอน) ก. แบ่ง, แยก, เช่น ฟ้าชรแร่งหกคลอง ช่วยดู. (แช่งนํ้า).

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

แยก

ก. ทำให้สิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่ออกจากกัน เช่น แยกกลุ่มประชุม แยกกล้วยไม้, กิริยาของสิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แตกออกจากกัน เช่น แผ่นดินแยก, แตกหรือทำให้แตกออกเป็นทาง เช่น แม่นํ้าแยก ทางแยก, ไม่รวมกัน เช่น แยกกันอยู่.

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.

วิภัช,วิภัช-

[-พัด, -พัดชะ-] ก. แบ่ง, แยก, จำแนก. (ป., ส.).

พลัดพราก

ก. จากไป, แยกออกจากกันไป.

แยกตัว

ก. ผละออก เช่น เขาแยกตัวออกจากพรรคพวก; ไม่ผสมกลมกลืนกัน เช่น น้ำกับน้ำมันแยกตัวกัน; แบ่งตัวเพื่อขยายจำนวน เช่น เซลล์แยกตัวออกจากกันเป็นทวีคูณ.

แยกธาตุ

ก. ทำให้ธาตุที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แยกออกจากกัน.

แยกสี

ก. แยกแม่พิมพ์ออกตามแม่สี ๓ สี.

แพร่ง

[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด