ค้นหา "แพร*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 14 รายการ

[แพฺร] น. ผ้าที่มีเนื้อลื่น เรียบเป็นมัน เนื้อหนาหรือบางก็ได้ เดิมทอด้วยใยไหม ปัจจุบันอาจทอด้วยใยประดิษฐ์ที่มีลักษณะคล้ายไหม.

ก. กระจายออกไป, แผ่ออกไป, เช่น แพร่ข่าว แพร่เชื้อโรค.

[แพฺรก] น. หญ้าแพรก.

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

ก. กระจายข่าวออกไป.

[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.

ก. แยก, กระจายไป, แผ่ไป; เปิดเผยความลับ (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น เรื่องนี้รู้แล้วอย่าแพร่งพรายไป.

น. แพรที่เป็นแถบสีต่าง ๆ เป็นเครื่องหมายอิสริยาภรณ์ ใช้ประดับที่หน้าอก.

ว. แวววาว, มีแสงวับ ๆ วาบ ๆ, ใช้ แพร้ว ก็ได้.

ว. แพรว, แวววาว, มีแสงวับ ๆ วาบ ๆ.

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ชื่อมะพร้าวพันธุ์หนึ่ง ทะลายไม่แยกแขนง ผลมีจุกตอนปลาย, มะแพร้ว ก็เรียก.

ว. เลื่อม, แวววาว, วับ ๆ วาบ ๆ, พราย ๆ, พราว, เช่น แสงเพชรมีประกายแพรวพราย, พรายแพรว หรือ พราวแพรว ก็ว่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ