คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แน่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 196 รายการ

ดาน

ว. แข็ง, แน่น, เรียกดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่นํ้าไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน ว่า ดินดาน, เรียกหินแข็งหรือหินผุที่รองรับดิน ทราย กรวด ซึ่งมีแร่เช่นดีบุก ทองคำ รวมอยู่ด้วย ว่า หินดาน, เรียกสิ่งที่มีลักษณะแข็งเป็นดานอยู่ในท้อง เช่น ดานเลือด ดานลม.

แน่น

ว. อาการที่แออัดยัดเยียดหรือเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่าง เช่น คนแน่น ต้นไม้ขึ้นแน่น, อยู่กับที่หรือทำให้อยู่กับที่อย่างมั่นคงไม่ให้หลุดไม่ให้คลอน เช่น เกาะแน่น ปักเสาแน่น, ลักษณะของเสียงดังแบบหนึ่งที่เนื่องมาจากมีการอัดแน่นเป็นพิเศษอย่างเสียงพลุเสียงระเบิด.

อวล

[อวน] ก. ฟุ้งด้วยกลิ่นหอม, มักใช้เข้าคู่กับคำ อบ เป็น อบอวล. (ข. ว่า เต็ม, แน่น, อึดอัด).

อัดแอ

ว. ยัดเยียด, แน่น, แออัด ก็ว่า.

แออัด

ว. ยัดเยียด, แน่น, อัดแอ ก็ว่า.

ยัดทะนาน

ก. เบียดกันแน่น, อัดกันแน่น, เช่น คนแน่นเหมือนแป้งยัดทะนาน.

โพรก

[โพฺรก] ว. ไม่แน่น, มีเนื้อไม่แน่น, เช่น ปูโพรก.

ตรึงตรา

ก. ติดแน่น.

ผูกมัด

ก. ผูกพันไว้แน่น.

ระรึง

ก. ผูกแน่น.

อุ้ย

ว. หนักและแน่น.

รัดรึง

ก. กอดแน่น, ผูกแน่น, เช่น ความรักรัดรึงใจ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ