คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แก่*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 16 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา แก่ง, แก่น, แก่, เชียรณ์

แก่

ว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.

แก่

บ. ใช้นำหน้านามฝ่ายรับ เช่น ให้เงินแก่เด็ก.

แก่

(ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.

แก่กล้า

ก. เข้มแข็ง, ยวดยิ่ง, เช่น ศรัทธาแก่กล้า.

แก่ง

น. พืดหินหรือโขดหินที่กีดขวางทางนํ้า มักจะมีตามต้นแม่นํ้า.

แก่งแย่ง

ก. พยายามเอารัดเอาเปรียบกันหรือจะเอาแต่ได้ข้างเดียว, ไม่ปรองดองกัน.

แก่ดีกรี

(ปาก) ว. ดื่มสุราหรือเมรัยมาก.

แก่แดด

ว. ทำเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ (มักใช้แก่เด็ก).

แก่ตัว

ว. ย่างเข้าวัยแก่.

แก่น

น. เนื้อไม้แข็งและมีสีเข้ม อยู่ถัดกระพี้เข้าไป, เนื้อแท้, หลักสำคัญ เช่น แก่นพระศาสนา. ว. ดื้อรั้นซุกซนไม่เกรงกลัวใคร.

แก่นแก้ว

ว. ยิ่งในทางที่เลว, เก่งในทางซุกซนหรือในทางไม่สู้ดี. (ถิ่น-พายัพ) น. เพชร.

แก่นสาร

น. สิ่งที่ยั่งยืนถาวร, หลักที่ควรยึดถือ,คุณประโยชน์, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่เป็นแก่นสาร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ