ค้นเจอ 286 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เพ็จ, เพท, เพล, เพศ, เพส, เพะ, เพา, เวจ,เวจ-, เจ, เพ

เพ

หมายถึงก. พังทลาย.

หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๘ เป็นตัวต้นวรรคที่ ๒ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กิจ วินิจฉัย ตำรวจ จอร์จ.

จตุ,จตุ-

หมายถึง[จะตุ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี. (ป.).

จริม,จริม-

หมายถึง[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).

ตจ,ตจ-

หมายถึง[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

อาทิจจวาร

หมายถึงน. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิตยวาร ก็ว่า.

จตุรเวท,จตุรเพท

หมายถึง[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).

กระเพลิด

หมายถึง[-เพฺลิด] (โบ) ก. ตะเพิด. (ปรัดเล).

เภสัชเพลา

หมายถึง[เพสัดเพ-] น. หมากพลูบุหรี่ที่ถวายพระ.

เพ็ญ

หมายถึงว. เต็ม. (ข. เพ).

สูรยวาร

หมายถึงน. วันอาทิตย์, อาทิจจวาร หรือ อาทิตยวาร ก็ว่า.

เต็ง

หมายถึงน. ตาเต็ง. (จ.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ