ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา เบี่ยง, เกน, เขน, เคน
เบน
หมายถึงก. เหหรือทำให้เหไปข้างใดข้างหนึ่ง เช่น หัวเรือเบน เบนหัวเรือ เบนความคิด เบนความสนใจ.
เบี่ยง
หมายถึงก. เลี่ยง, เบน, เอี้ยว, เช่น เบี่ยงตัว. ว. ที่เลี่ยง, ที่เบน, เช่น ทางเบี่ยง สะพานเบี่ยง.
หันเห
หมายถึงก. เบนจากเดิม.
เปร
หมายถึง[เปฺร] ก. เบนไป, เซไป, เอนไป, หลีกไป.
ชายกระเบนเหน็บ
หมายถึงน. อวัยวะตรงที่เหน็บชายกระเบน.
เบญพาด
หมายถึง[เบนยะ-] น. ตัวไม้ที่คุมกันเข้าเป็นเครื่องคํ้ายันเสาตะลุงให้มั่นคง.
เบญจก
หมายถึง[เบนจก] น. หมวด ๕. (ป. ปญฺจก).
เบญจางค,เบญจางค-,เบญจางค์
หมายถึง[เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.
กระเบนเหน็บ
หมายถึงน. ส่วนของร่างกายด้านหลังระดับบั้นเอว ตรงที่เหน็บชายกระเบน.
เบญจม,เบญจม-
หมายถึง[เบนจะมะ-] ว. ครบ ๕, ที่ ๕. (ป. ปญฺจม).
สะพานหัน
หมายถึงน. สะพานที่สร้างให้บางส่วนหันเบนออกไปทางซ้ายหรือขวา เพื่อเปิดทางให้เรือแล่นผ่าน.
คัดคลองเลื่อย
หมายถึงก. ดัดฟันเลื่อยให้เบนออกจากแนว โดยดัดฟันหนึ่งเว้นฟันหนึ่งจนตลอดทั้งตัวเลื่อยแล้วจึงดัดฟันที่เว้นไว้ให้เบนออกทางด้านตรงข้ามกับฟันที่ได้ดัดไว้แล้ว.