คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เทพย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 132 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เทพา, เทพี, เทพ,เทพ,เทพ-, เทพ

เทพย,เทพย-

[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

เท

ก. ตะแคงหรือเอียงภาชนะเพื่อให้สิ่งที่อยู่ในนั้นไหลลงไปหรือออกไป เช่น เทนํ้า เทขยะ, โดยปริยายหมายถึงกิริยาอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ฝนตกลงมามาก ๆ อย่างเทนํ้า ก็เรียกว่า ฝนเทลงมา, อาการที่คนจำนวนมาก ๆ เคลื่อนไปรวมกันตามแนวเท. ว. เอียงหรือตะแคงไปข้างหนึ่ง เช่น เรือเท พื้นเท. น. ชื่อมาตราตวงเหล้า ๑ เท เท่ากับ ๒๐ ทะนาน.

พยชะ

[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).

เทว,เทว-

[เทวะ-] (แบบ) น. เทวดา, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป., ส.).

เทว,เทว-

[ทะเว-] (แบบ) ว. สอง, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป. เทฺว).

เทพ,เทพ,เทพ-

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).

ชง

ก. เทนํ้าร้อนลงบนใบชาหรือยาเป็นต้นเพื่อให้รสออก.

ถอก

(ถิ่น) ก. เทออก.

ถั่ง

ก. ไหลอย่างเท, ไป, ถึง.

ได้แกงเทน้ำพริก

(สำ) ก. ได้ใหม่ลืมเก่า.

วิทยุเทเลกซ์

น. การรับส่งโทรพิมพ์ผ่านชุมสายโดยใช้คลื่นวิทยุ.

สันเทหะ

น. สนเท่ห์. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ