ผลการค้นหา

เขิน* *เขิน *เขิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เขิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 20 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เขิบ, กำไร, เกิน, เข็น, เข่น, เขยิน, เขิง, เงิน, ดอน

เขิน,เขิน,เขิน ๆ

ว. วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย; เข้ากันไม่สนิท เช่น ข้อความตอนนี้ฟังเขิน ๆ อยู่.

เขิน

น. ชื่อคนไทยใหญ่เผ่าหนึ่ง ส่วนมากอยู่ในแคว้นฉาน ประเทศพม่า; เครื่องสานที่ทำจากผิวไม้ไผ่ซึ่งนำมาเรียดแล้วทำเป็นโครง ฉาบด้วยรักสมุกหรือรักชาดเพื่อกันน้ำรั่วซึม ไทยได้รับวิธีการทำมาจากไทยเขินซึ่งอยู่ในยูนนานตอนใต้ จึงเรียกว่า เครื่องเขิน.

เขิน

ว. ตื้นสูงเป็นเนินขึ้นมา (ใช้แก่พื้นที่ในแม่นํ้า ลำคลอง หนอง บึง เป็นต้น), มักใช้ว่า ตื้นเขิน เช่น แม่นํ้าตื้นเขิน; สั้นหรือสูงเกินไปจนดูขัดตา เช่น นุ่งผ้าเขิน.

เขิบ

(ถิ่น) ว. ดอน, เขิน.

เก้อเขิน

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย.

แก้ขวย,แก้เขิน

ก. กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อบรรเทาความกระดากอาย.

เจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิทมีอาการเก้อเขิน.

หน้าเจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิท มีอาการเก้อเขิน.

ยิ้มเก้อ,ยิ้มค้าง

ก. อาการที่ยิ้มให้เขาแล้วเขาไม่ยิ้มตอบ ทำให้รู้สึกเก้อเขิน.

ไศล

[สะไหฺล] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).

เงอะ,เงอะงะ

ว. แสดงกิริยาอาการเคอะเขินไม่แนบเนียนเพราะหย่อนความชำนาญเป็นต้น.

ไศล-

[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด