ตัวกรองผลการค้นหา
อน,อน-
หมายถึง[อะนะ-] เป็นคำปฏิเสธ แปลว่า ไม่, ไม่ใช่, ใช้ประกอบหน้าศัพท์บาลีและสันสกฤตที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อาทร = เอื้อเฟื้อ, อนาทร = ไม่เอื้อเฟื้อ. (ดู อ ๒ ประกอบ).
เกร็ดความรู้จากละครข้ามสีทันดร
เลือดรักทระนง อ่านว่าอย่างไร
สะเหล่อ กับ เสร่อ: คำไหนถูกต้อง และใช้งานต่างกันอย่างไร?
กริยาสภาวมาลา คืออะไร: กริยาที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม
อชิระ
หมายถึงน. สนามรบ, ที่ว่าง, ลาน. ว. คล่อง, ว่องไว, ตัวเบา. (ส.).
อ
หมายถึง[อะ] เป็นอักษรใช้นำหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บอกความปฏิเสธหรือตรงกันข้าม แปลว่า ไม่ หรือ ไม่ใช่ เช่น อศุภ (ไม่งาม) อธรรม (ไม่ใช่ธรรม); ใช้เป็น อน เมื่ออยู่หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อเนก (อน + เอก) อนาจาร (อน + อาจาร). (ป., ส.).
อลเวง
หมายถึง[อนละ-] ว. เซ็งแซ่, ไม่เป็นระเบียบ.
อวรรค
หมายถึงน. เศษวรรค.
อจล,อจล-
หมายถึง[อะจะละ-] ว. ไม่หวั่นไหว, ไม่คลอนแคลน, เช่น อจลศรัทธา. (ป., ส.).
อชะ
หมายถึง[อะชะ] น. แพะ. (ป., ส.).
อลวน
หมายถึง[อนละวน] ว. วุ่น, สับสน.
อลหม่าน
หมายถึง[อนละ-] ว. ชุลมุน, วุ่นวาย, แตกตื่น.
สะเหล่อ
หมายถึงว. ทั้งเซ่อและเล่อ, ทั้งเซ่อซ่าและเล่อล่า.
อจระ
หมายถึง[อะจะระ] ว. เคลื่อนไม่ได้, ไปไม่ได้. (ป., ส.).
อจิร,อจิร-,อจิระ
หมายถึง[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).