อัป,อัป-
[อับปะ-] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต มีความหมายว่า ไม่, ไร้, ไปจาก, ปราศจาก, เช่น อัปภาคย์ ว่า ไร้โชค ปราศจากโชค, อัปยศ ว่า ไร้ยศ, ใช้ อป ก็ได้. (ป., ส. อป).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กัป, ทัป, สิ่ง, อรรถ,อรรถ-, อรรธ,อรรธ-, อัก, อัง, อัฏ, อัฐ, อัฐ,อัฐ-,อัฐ-