คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หลอก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 26 รายการ

หลอก,หลอก,หลอก ๆ

ว. ไม่จริง เช่น เผาหลอก, เล่น ๆ เช่น ทำหลอก ๆ ชกกันหลอก ๆ.

หลอก

[หฺลอก] ก. ทำให้เข้าใจผิดสำคัญผิด เช่น หลอกขายของปลอม, ทำให้ตกใจ เช่น ผีหลอก, ล้อ เช่น แลบลิ้นหลอก; ขัดกัน เช่น สีหลอกกัน.

หลอกตา

ก. ทำให้เห็นขนาด ระยะทาง เป็นต้น ผิดไปจากความเป็นจริง เช่น ที่แปลงนี้หลอกตา ดูเล็กนิดเดียวแต่มีเนื้อที่หลายไร่. ว. ที่ทำให้เห็นขนาดหรือรูปร่างผิดไปจากความเป็นจริง เช่น เสื้อตัวนี้หลอกตา ใส่แล้วดูผอม กระจกหลอกตา.

หลอกล้อ

ก. ทำกิริยาอาการเย้าเล่น, ล้อหลอก ก็ว่า.

หลอกเล่น

ก. แสดงกิริยาหรือวาจาเพื่อความสนุก, ล้อเล่น ก็ว่า.

ลิงหลอกเจ้า

(สำ) ก. ล้อหลอกผู้ใหญ่เวลาผู้ใหญ่เผลอ.

แลบลิ้นหลอก

ก. แลบลิ้นแสดงอาการล้อเลียนหรือเยาะเย้ย.

หน้าไหว้หลังหลอก

ว. ต่อหน้าทำเป็นดี แต่พอลับหลังก็นินทาหรือหาทางทำร้าย, ต่อหน้ามะพลับ ลับหลังตะโก ก็ว่า.

กลายกลอก

[-กฺลอก] ดู กระลายกระหลอก.

ตบตา

(สำ) ก. หลอกหรือลวงให้เข้าใจผิด.

หลอกล่อ

ก. หลอกให้เชื่อโดยมีเครื่องจูงใจ, ล่อหลอก ก็ว่า.

วัญจนะ

[วันจะนะ] (แบบ) น. การหลอกลวง, การปลอม, การคดโกง; เครื่องลวง, เครื่องหลอก, ของไม่จริง. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ