ผลการค้นหา

หนา* *หนา *หนา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หนา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 162 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พหล, ชนา, เนา, พนา, เย็น, วทนะ, วนา

พหล

[พะหน] ว. มาก, ใหญ่, หนา, ทึบ. น. กองทัพใหญ่. (ป., ส.).

หนา

น. ส่วนสูงมากจากผิวพื้น. ว. มีส่วนสูงมากจากผิวพื้น; แน่นทึบ, มาก, ตรงข้ามกับ บาง.

หนา

คำประกอบท้ายคำอื่นที่มีความหมายไปในเชิงบังคับหรืออ้อนวอน เช่น อยู่เถิดหนา.

เตอะ

ว. มาก, ใช้ประกอบกับคำ หนา เป็น หนาเตอะ.

เบอะ

ว. เป็นแผลเหวอะหวะเข้าไป เช่น แผลเบอะ, ใช้ประกอบคำ หนา เป็น หนาเบอะ เช่น ปากหนาเบอะ หมายความว่า ปากหนามาก, ใช้ประกอบคำ เหลือ เป็น เหลือเบอะ คือ เหลือมาก.

เทอะทะ

ว. ไม่ได้รูปได้ทรง (มักใช้แก่ลักษณะที่อ้วนหรือหนา) เช่น อ้วนเทอะทะ หนาเทอะทะ.

ดาดตะกั่ว

น. ชื่อไข้ทรพิษที่ออกหนาเป็นพืดดำ.

พหุล

[พะหุน] ว. หนา, มาก. (ป., ส.).

สันทะ

ว. หนาทึบ. (ป.; ส. สานฺทฺร).

สิ่วน่อง

น. สิ่วชนิดหนึ่งตัวหนาเป็นสี่เหลี่ยม มีคม.

ลองกอง

น. ชื่อลางสาดพันธุ์หนึ่ง เปลือกหนายางน้อย.

น้ำแข็งกด

น. น้ำแข็งไสที่ใส่กระบอกหรือแก้วอย่างหนา กดให้เป็นแท่ง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด