คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หนอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 60 รายการ

กระพัง

น. แอ่ง, บ่อ, หนอง, ตระพัง ตะพัง หรือ สะพัง ก็เรียก. (เทียบ ข. ตฺรพำง ว่า บ่อที่เกิดเอง).

ตระพัง

[ตฺระ-] น. แอ่ง, บ่อ, หนอง, ตะพัง กระพัง หรือ สะพัง ก็ว่า. (เทียบ ข. ตฺรพำง ว่า บ่อที่เกิดเอง).

ตะพัง

น. แอ่ง, บ่อ, หนอง, กระพัง ตระพัง หรือ สะพัง ก็เรียก. (เทียบ ข. ตฺรพำง ว่า บ่อที่เกิดเอง).

รหัท

น. ห้วงนํ้า, บ่อนํ้า, หนอง, ทะเล. (ป. รหท; ส. หฺรท).

สะพัง

น. แอ่ง, บ่อ, หนอง, ตะพัง ตระพัง หรือ กระพัง ก็ว่า. (เทียบ ข. ตฺรพำง ว่า บ่อที่เกิดเอง).

หนอง

[หฺนอง] น. แอ่งนํ้า.

หนอง

[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.

อมหนอง

ก. กลัดหนอง, มีหนองคั่งอยู่.

น้ำหนอง

น. น้ำเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่กลัดอยู่ตามแผลและฝี, หนอง ก็ว่า.

พายเรือในหนอง

(สำ) ก. คิด ทำ หรือพูดวกวนกลับไปกลับมา.

เฟอะ

ว. เลอะ เช่น แผลมีหนองเฟอะ.

เลิง

(ถิ่น-อีสาน) น. หนองน้ำ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ