ค้นหา "ส.ภ.พ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,583 รายการ

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).

[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).

[บุบพะ-] ว. ก่อน, ทีแรก; เบื้องต้น, เบื้องหน้า. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.

[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

[อำพะ-] น. ต้นมะม่วง, ใช้ว่า อัมพพฤกษ์ ก็มี. (ป.; ส. อามฺร).

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

น. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง. (ส. ภกฺติ; ป. ภตฺติ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ