ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา รหัส, สหัช, สาหัส, หัส,หัส-
[หัด, หัดสะ-] น. การหัวเราะ; การรื่นเริง, ใช้เป็นส่วนหน้าของคำสมาส เช่น หัสดนตรี หัสนาฏกรรม หัสนิยาย. (ป. หสฺส; ส. หรฺษ).
[สะหัดสะ-] ว. หนึ่งพัน คือ ๑๐ ร้อย (๑,๐๐๐). (ป.; ส. สหสฺร).
น. วงดนตรีสากลซึ่งบรรเลงในงานรื่นเริง.
น. ละครหรือเรื่องราวที่ตลกขบขัน.
น. เรื่องชวนหัว, เรื่องราวที่เต็มไปด้วยความตลกขบขัน.
พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.
คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).