ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
ก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).
(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).
[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).
[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).
[วฺรึสบ] (แบบ) น. พฤษภ. (ส. วฺฤษภ; ป. วสภ).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
ก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).