คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สระ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ชลาศัย, สระ

สระ

[สะ] น. แอ่งนํ้าขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นเองหรือคนขุด. (ป. สร; ส. สรสฺ).

สระ

[สะหฺระ] น. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยอาศัยการเคลื่อนไหวของลิ้นและริมฝีปากเป็นสำคัญ แต่ไม่มีการสกัดกั้นจากอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งในปาก เช่น เสียง อะ อา โดยทั่วไปจะออกเสียงสระร่วมกับเสียงพยัญชนะ หรือออกเสียงเฉพาะเสียงสระอย่างเดียวก็ได้, เสียงสระ ก็เรียก; ตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงสระ เช่น ะ า, รูปสระ ก็เรียก. (ป. สร; ส. สฺวร).

สระ

[สะ] ก. ฟอกให้สะอาดหมดจด ในคำว่า สระหัว สระผม, ชำระล้างให้สะอาด เช่น สระหวี.

สระ

[สฺระ] คำที่แผลงมาจากคำที่ขึ้นต้นด้วยคำ สะ ซึ่งใช้ในบทกลอน เช่น สะท้อน เป็น สระท้อน.

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

สระกอ

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะกอ.

สระคราญ

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะคราญ.

สระดะ

[สฺระ-] (กลอน) ว. ระดะไป, เกะกะไป, ดาษไป, แน่นไป.

สระท้อน

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะท้อน; อ่อน. (ข.).

สระพรั่ง

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะพรั่ง.

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

สระอาด

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะอาด.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ