คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สยาม-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 45 รายการ

สยาม,สยาม-

[สะหฺยาม, สะหฺยามมะ-] น. ชื่อเรียกประเทศไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศไทยเมื่อวันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๒; ของประเทศไทย.

กระยาทาน

น. เครื่องบริจาค. (จารึกสยาม).

ช่อย

(โบ) ก. ช่วย. (จารึกสยาม).

โนน

(โบ) ก. นอน. (จารึกสยาม).

โกส

[โกด] (โบ) น. ผอบ เช่น ในโกสทอง. (จารึกสยาม).

พุทธฎีกา

น. ถ้อยคำของพระพุทธเจ้า; (โบ) ถ้อยคำของสมเด็จพระสังฆราช. (จารึกสยาม). (ป.).

ไท

(โบ) น. ไทย เช่น ปีโถะหนไทกัดเหมา. (จารึกสยาม).

เฟื่อ

(โบ) ก. เกื้อกูล เช่น ช่วยเหนือเฟื่อกู้มัน. (จารึกสยาม).

จแจ้น

(แบบ) ว. แตกจากหมู่, กระจัดกระจาย, ในคำว่า หนีญญ่ายพายจแจ้น. (จารึกสยาม).

ญญ่าย

(แบบ) ว. แตกจากหมู่, กระจัดกระจาย, ในคำว่า หนีญญ่ายพ่ายจแจ้น. (จารึกสยาม).

เบรียน

[บะเรียน] (โบ) ก. ให้เรียน, สอน, เช่น อาจเบรียนภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย. (จารึกสยาม).

ฤๅ

[รือ] ว. หรือ, อะไร, ไม่ใช่; โดยมากใช้ในบทร้อยกรอง เช่น กวีฤๅแล้งแหล่งสยาม.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ