ค้นหา "สปจ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,446 รายการ

[อะจะระ] ว. เคลื่อนไม่ได้, ไปไม่ได้. (ป., ส.).

[สะบด] (แบบ) น. คนชาติตํ่าช้า. (ป. สปจ; ส. ศฺวปจ).

[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

[จะตุ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี. (ป.).

[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).

[ยาจะนะ, ยาจะนา] น. การขอ, การขอร้อง, การวิงวอน. (ป., ส.).

[จะตุระถะ-] ว. ที่ ๔ เช่น จตุรถาภรณ์. (ส.; ป. จตฺตถ).

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).

น. เปลือกข้าว, แกลบ. (ป. ธญฺตจ; ส. ธานฺยตฺวจ).

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ