คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5,575 รายการ

คช,คช-

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).

ชนม,ชนม-,ชนม์

[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).

ชค,ชค-

[ชะคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัยแผ่นดิน. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.

ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว, วาริช ว่า เกิดในน้ำ หมายถึง ปลา, ทวิช ว่า เกิด ๒ ครั้ง หมายถึง พราหมณ์, นก.

มะตี

ก. ตาย. (ช.; ส. มฺฤติ).

มณีพืช

น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).

โยชกะ

[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).

ชว,ชว-

[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).

ชัพ

[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ