คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สงสาร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 39 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา สสาร,สสาร-

สงสาร,สงสาร,สงสาร-

[สงสาน, สงสาระ-] น. การเวียนว่ายตายเกิด, การเวียนตายเวียนเกิด; โลก. (ป., ส. สํสาร).

สงสาร

[สงสาน] ก. รู้สึกเห็นใจในความเดือดร้อนหรือความทุกข์ของผู้อื่น, รู้สึกห่วงใยด้วยความเมตตากรุณา, เช่น เห็นเด็ก ๆ อดอยากก็รู้สึกสงสาร เห็นเขาประสบอัคคีภัยแล้วสงสาร.

ปรานี

[ปฺรา-] ก. เอ็นดูด้วยความสงสาร.

ใจอ่อน

ว. ยอมง่าย, สงสารง่าย.

เชียบ

ก. เงียบ เช่น เชียบเสียงสงสารองค์. (สมุทรโฆษ).

โถ

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือเห็นอกเห็นใจเป็นต้น.

พุทโธ่

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือรำคาญใจเป็นต้น.

อนิจจัง,อนิจจัง,อนิจจา

[อะนิด-] อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความสงสารสังเวชเป็นต้น.

อำนาถ

[-หฺนาด] ว. น่าสงสาร, น่าสังเวช, น่าสลดใจ. (แผลงมาจาก อนาถ).

กระลู่น์

ว. น่าสงสาร เช่น กระลู่น์แลดูดาลแสยง. (สุธน).

ทยาลุ,ทยาลุก

(แบบ) ว. มีความเอ็นดู, มีความสงสาร. (ป., ส.).

โธ่

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือรำคาญใจเป็นต้น. (ตัดมาจาก พุทโธ่).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ