ตัวกรองผลการค้นหา
ศวะ
หมายถึงน. ศพ. (ส.; ป. ฉว).
คู่มือรวมอักษรย่อที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาฉบับสมบูรณ์
คำไวพจน์ หมวด ศ
คำกริยา คืออะไร: รู้จักชนิด หน้าที่ และตัวอย่างการใช้ในประโยค
ภาษาบาลี-สันกฤต
ตรึงศ,ตรึงศ-
หมายถึง[ตฺรึงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ. (ส. ตฺรึศตฺ; ป. ตึส).
ศศ,ศศ-,ศศะ
หมายถึง[สะสะ-] น. กระต่าย, รอยดำที่ปรากฏในดวงจันทร์ ซึ่งถือกันว่าคล้ายกระต่าย. (ส.; ป. สส).
ศยะ
หมายถึง[สะ-] ก. นอน; หลับ; อยู่, พักผ่อน, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส. (ส.).
ศ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๘ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและเป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น เช่น ศาลา อากาศ ไอศกรีม วงศ์.
ศรุตะ
หมายถึง[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).
วีสะ
หมายถึงว. ยี่สิบ. (ป.; ส. วีศ).
วิลิศมาหรา
หมายถึง(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.
วธ,วธ-
หมายถึง[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
ศมะ
หมายถึง[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).
ง่อกแง่ก
หมายถึงว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.
สก,สก-,สก-
หมายถึง[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
