ค้นหา "ว.ต." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,860 รายการ

[วะตะ-] น. พรต, ข้อปฏิบัติ; ความประพฤติ; การจำศีล, การบำเพ็ญทางศาสนา, การปฏิบัติ; ประเพณี, ธรรมเนียม. (ป. วต; ส. วฺรต).

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

[-ตะ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).

[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.

[อะมะตะ-, อะมะตะ] ว. ไม่ตาย เช่น อมตธรรม, เป็นที่นิยมยั่งยืน เช่น เพลงอมตะ. น. พระนิพพาน. (ป.; ส. อมฺฤต).

ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ