ผลการค้นหา

วีระ* *วีระ *วีระ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วีระ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 716 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขีระ, ชีระ, ตีระ, ถาวร,ถาวร-, ธีร,ธีร-,ธีระ, วร, วิร,วิร-,วิระ, วีสะ, วร-, วีร,วีร-

วีร,วีร-

[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).

วี

ก. พัด, โบก.

วี

ดู หมอตาล.

วีต,วีต-

[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).

คระวี

[คฺระ-] (โบ) ก. แกว่ง, กระวี ก็ว่า.

ยุทธนาวี

น. สงครามทางเรือ เช่น ยุทธนาวีที่เกาะช้าง.

นักระ

[นักกฺระ] (แบบ) น. จระเข้. (ส.; ป. นกฺก).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

กรวิก

[กะระ-, กอระ-] (แบบ) น. นกการเวก. (ไตรภูมิ). (ป., ส. กรวีก).

วีรชน

[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

วีรสตรี

[วีระสัดตฺรี] น. หญิงที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด