คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ล่อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 19 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ป่อง, ก่อง, กุบ, โกรม, ง่อง, ฉ่อง

ทั้งขึ้นทั้งล่อง

(สำ) ว. มีความเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ไม่พ้นไปได้ (มักใช้ในทำนองไม่ดี).

ล่อง

น. ช่องตามพื้นที่ทำไว้สำหรับให้สิ่งของลอดลงได้. ก. ลงมาตามนํ้า เช่น ล่องเรือ ล่องแพ, ไปตามลม เช่น ล่องลม; โดยปริยายหมายความว่า ด้นดั้นไป เช่น ล่องป่า ล่องไพร. ว. อาการที่แล่นไปตามทางจากเหนือลงใต้ เช่น รถล่อง ขาล่อง.

ป่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. ปล่อง, ช่อง, ล่อง.

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.

ตกล่องปล่องชิ้น

(สำ) ก. ตัดสินใจที่จะร่วมมือหรือร่วมชีวิตด้วย.

พูดคล่องเหมือนล่องน้ำ

(สำ) ก. พูดไม่ติดขัด เช่น สารพัดพูดคล่องเหมือนล่องนํ้า. (ไกรทอง), พูดคล่องเป็นล่องนํ้า ก็ว่า.

สายน้ำ

น. กระแสนํ้าที่ไหลเห็นเป็นสายยาวไป เช่น เรือล่องลอยไปตามสายน้ำ.

เงี้ยว

ว. คด เช่น แล้วลวงล่องอเงี้ยว. (นิ. เพชร).

อล่องฉ่อง

[อะหฺล่อง-] (ปาก) ว. ผุดผ่อง เช่น ผัดหน้าขาวอล่องฉ่อง.

คำนับ

ก. มิดชิด เช่น บมิให้เห็นรูเห็นช่อง ที่ล่องลับคำนับนิแล้ว. (ม. คำหลวง ชูชก).

ชระลอง,ชระล่อง

[ชฺระ-] น. ทางล่อง, ซอกเขา, ลำธาร, เช่น ผู้ชระลองล่วงห้วงมหรรณพ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

เรือส่ง

น. เรือบรรทุกสินค้านานาชนิดขึ้นล่องส่งสินค้าขายเรื่อยไปตามแม่น้ำลำคลอง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ