คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฤ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7,674 รายการ

[รึ] (กลอน) ว. หรือ, ไม่, เช่น จะมีฤ ว่า จะมีหรือ, ฤบังควร ว่า ไม่บังควร.

[รึ] เป็นรูปสระในภาษาสันสกฤต เมื่อไทยนำมาใช้ออกเสียงเป็น ริ รึ หรือ เรอ เช่น ฤทธิ์ ฤดู ฤกษ์.

ฤๅ

[รือ] ว. หรือ, อะไร, ไม่ใช่; โดยมากใช้ในบทร้อยกรอง เช่น กวีฤๅแล้งแหล่งสยาม.

ฤๅชุ

ว. ตรง, ซื่อ. (ส. ฤชุ).

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.

ฤๅ

[รือ] เป็นรูปสระในภาษาสันสกฤต ซึ่งเป็นเสียงยาวของ ฤ เมื่อไทยนำมาใช้ออกเสียงเป็น รือ เช่น ฤๅษี.

ฤๅดี

น. ฤดี, ความยินดี, ใจ.

ฤๅทัย

น. ฤทัย, ใจ, ความรู้สึก.

ฤๅษี

น. ฤษี, นักบวชพวกหนึ่ง มีมาก่อนพุทธกาล สละบ้านเรือนออกไปบำเพ็ญพรตแสวงหาความสงบ.

ฤๅษีผสม

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Plectranthus scutellarioides (L.) R. Br. ในวงศ์ Labiatae ใบมีสีต่าง ๆ ขอบใบจักเป็นรูปฟันปลา, ฤๅษีผสมแล้ว หรือ ฤๅษีผสมเสร็จ ก็เรียก.

ฤๅสาย

น. คำเรียกผู้เป็นใหญ่เช่นกษัตริย์.

ฤๅชุตา

น. ความตรง, ความซื่อสัตย์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ