คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ร้าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 177 รายการ

ชั่ว

ว. เลว, ทราม, ร้าย, ไม่ดีเพราะจงใจฝ่าฝืนศีลธรรมหรือจารีตประเพณีเป็นต้น เช่น คนชั่ว.

ร้าย

ว. ดุ เช่น ใจร้าย, ชั่ว เช่น ปากร้าย คนร้าย, ไม่ดี เช่น เคราะห์ร้าย โชคร้าย ชะตาร้าย; ที่เป็นอันตราย เช่น พิษร้าย เนื้อร้าย โรคร้าย. น. ความไม่ดี เช่น ใส่ร้าย ป้ายร้าย ให้ร้าย.

โหด

ว. ชั่ว, ร้าย, เช่น ใจโหด; (ปาก) ยากมาก เช่น ข้อสอบวิชานี้โหด; เข้มงวดมาก เช่น ครูคนนี้โหด.

ซ้ำร้าย

ว. ร้ายขึ้นไปอีก.

เหลือร้าย

ว.ร้ายมาก.

เคราะห์หามยามร้าย

น. เคราะห์ร้าย.

ทำพิษ

(ปาก) ก. ให้ผลร้าย.

มุ่งร้ายหมายขวัญ

ก. คิดปองร้าย.

กระลี

น. สิ่งร้าย, โทษ. ว. ร้าย เช่น กระลีชาติ กระลียุค.

คุ้มดีคุ้มร้าย

ว. มีสติไม่ปรกติ, บางคราวดีบางคราวร้าย, ดีบ้างร้ายบ้าง.

ใจบาป,ใจบาปหยาบช้า

ว. มีใจฝักใฝ่ในทางชั่วร้าย.

แช่ง

ก. กล่าวด้วยตั้งใจมุ่งร้ายเพื่อให้เขาเป็นเช่นนั้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ