คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กิน, ข้าง, คาธ, เจน, ฉิน, ชาย, ชิน

ริน,ริน ๆ

ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.

เช็ดหม้อ

ก. รินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งในการหุงข้าวด้วยวิธีเช็ดนํ้า.

กามจาริน

[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ

คำนาม

นิรินธน์

[-ริน] (แบบ) ว. ไม่มีเชื้อ (ใช้แก่ไฟ). (ป.).

ศฤงคาริน,ศฤงคารี

ว. ผู้มีศฤงคาร. (ส. ศฺฤงฺคาริน).

พวย

น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.

พานรินทร์

[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.

ฤณ

[ริน] น. หนี้, หนี้สิน; ภาระ. (ส.; ป. อิณ).

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.

เช็ดน้ำ

น. เรียกวิธีหุงข้าวด้วยการรินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งว่า การหุงเช็ดนํ้า.

มัตสริน

[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).

ปรี่

[ปฺรี่] ก. รี่ เช่น ปรี่เข้าใส่. ว. เกือบล้น ในลักษณะเช่นนํ้าเต็มจนเกือบล้นมิล้นแหล่, ริน ๆ เช่น ไหลปรี่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ