ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กิน, ข้าง, คาธ, เจน, ฉิน, ชาย, ชิน
ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.
ก. รินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งในการหุงข้าวด้วยวิธีเช็ดนํ้า.
[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ
คำนาม
[-ริน] (แบบ) ว. ไม่มีเชื้อ (ใช้แก่ไฟ). (ป.).
ว. ผู้มีศฤงคาร. (ส. ศฺฤงฺคาริน).
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.
[ริน] น. หนี้, หนี้สิน; ภาระ. (ส.; ป. อิณ).
[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.
น. เรียกวิธีหุงข้าวด้วยการรินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งว่า การหุงเช็ดนํ้า.
[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).
[ปฺรี่] ก. รี่ เช่น ปรี่เข้าใส่. ว. เกือบล้น ในลักษณะเช่นนํ้าเต็มจนเกือบล้นมิล้นแหล่, ริน ๆ เช่น ไหลปรี่.