คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอ, คอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 191 รายการ

คอย

ก. มุ่งรออยู่, รอ; เฝ้า, เฝ้าดู, เช่น คอยจับผิด.

คอยที

ก. รอโอกาส.

รั้งรอ

ก. รอคอย, หยุดคอย, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น โดยไม่รั้งรอ.

คอยท่า

ก. รอคอย.

เฝ้าคอย

ก. รอคอย, คอยด้วยใจจดใจจ่อ.

เคร่า

[เคฺร่า] (กลอน) ก. รอ, คอย, เช่น จงนุชรีบเรียบข้อนเคร่าถ้าจีนคอย. (นิ. นรินทร์).

รอ

ก. คอย เช่น รอรถ รอเรือ; ยับยั้ง เช่น รอการพิจารณาไว้ก่อน รอการลงอาญาไว้ก่อน; เกือบจด, จ่อ, เช่น เอายาดมรอจมูก เอามีดรอคอ.

ท่า

ก. รอคอย เช่น เหตุไฉนรีบมาไม่ท่ากัน. (อิเหนา), มักใช้เข้าคู่กับ คอย หรือ รอ เป็น คอยท่า รอท่า.

รอ

น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.

คอย

น. หอสูงสำหรับดูเหตุการณ์ เรียกว่า หอคอย.

กน

(โบ) ก. มัว, คอย, เฝ้า, เช่น จะกนกินแต่นํ้าตาอนาทร. (นิ. ลอนดอน).

รอหน้า

ก. เข้าหน้า, เผชิญหน้า, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น รอหน้าไม่ติด ไม่อยู่รอหน้า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ